جاودانه ها

sadsaltanhaee — Mon, 21 Jul 2008 21:21:18 GMT

آن روزها رفتند

آن روزهای خوب

آن روزهای سالم سرشار

آن روزهایی کز شکاف پلکهای من

آوازهایم،چون حبابی از هوا لبریز می جوشید

آن روزها مثل نباتاتی که در خورشید می پوسند

از تابش خورشید،پوسیدند

و گم شدند آن کوچه های گیج از عطر اقاقی ها

در ازدحام پر هیاهوی خیابان های بی برگشت

و دختری که گونه هایش را

با برگ شمعدانی رنگ می زد ،آه

اکنون...

پ.ن:خدایا بیداری یا خودت و به خواب زدی؟چی می خوای از جونمون؟

می تمومش میکنی؟

خودتم میدونی این قرص ها سهم من از زندگی نبود

sadsaltanhaee — Fri, 11 Jul 2008 07:29:18 GMT

یاد دوران دانشجوییم افتادم و یه عکس سیاه و سفید پشت تختم...یکسال گذشت.با خودم فکر میکردم اگه الانم عکس بگیرم همین شکلیم؟مسخرست اما احساس پیری میکنم.انگار ته مانده های جوونیم رو هم مصرف کردم و تو هیچ گنجه و کمدی برای روز مبادا هیچی ذخیره نکردم.

از روزای اوجم خیلی فاصله گرفتم.رسیدن به قله سخت بود اما این سرازیری برگشت سخت تر به نظر میاد.روزای کشدار و بی مفهوم که تمام لحظه های سعادت عین حباب های روی مرداب یکی یکی بالا میان و میشکنن..تق تق

اگه بیست و هفت سالگی اوج جوونیه واسه من اوج رکود بود.خودم رو نابود کردم طوری که نه واسه عشقم نه پدر مادرم و نه کارم هیچی باقی نگذاشتم.دیگه خالی تر از اونم که بخوام به کسی چیزی بدم

کجاست اون حس عمیق خوشبختی؟لای کدوم لحظه جاش گذاشتم؟

انقدر پیر شدم که توان خودکشی هم ندارم.اگه چشمای خاکستری بابا و چروکهای ظریف صورت مامان نبود مدتها پیش تمومش می کردم.اونا نباید تاوان ضعف و شکنندگی من و بدن.آدمایی مثل من به دنیا نمیان تا خوشبخت باشن تا از گرمی آفتاب لذت ببرن بدون اینکه پوستشون بسوزه

میدونم خوشبختی و خود انسان میسازه اما من آدم این سازندگی نبودم

این خلا دائمی این تپش قلب و بی قراری که توی اوج لحظه های بیخیالی و لذت و هم از دور دهن کجی میکرد ویرانم کرد.همیشه به آدمای محکم اونا که چشم تو چشم مشکلات کوچیک و بزرگ می دوزن و با قدرت صدا میزنن بیا.....بیا و با لبخند کمرنگ دائمیشون دنیا رو به بازی میگیرن حسودیم شده

هر کاری کردم تا قوی به نظر بیام .زشت ترین و زمخت ترین روپوش و به تنم دوختم و محکم پیچیدم و پیچیدم گاهی نفس هم نمی تونستم بکشم.اما اون گلوله سرخ وحشی هنوز با سماجت تو سینم میزد ...نگذاشت بی تفاوت شم نگذاشت محکم باشم نگذاشت بی خیال و رها باشم...همین مولد حیاتم،حیاتم و ازم گرفت.

این بزرگترین دشمنم این خائن همیشه حاضر مانع حس خوشبختی ام شد.احمق نبودم دونستم باش چی کار کنم...درد و رنج و عذاب و با تمامی حجمشون مستقیم به سمتش نشونه گرفتم .میدونستم اینقدر کوچیک و ناپخته ست که نمی دونه چطور هضمش کنه.و درست فکر میکردم

تا مرز نابودیش چیزی نمونده.قدرت خودکشی نداشتم عرضه اش رو هم نداشتم اما تونستم این آتش همیشه تابناک رو خاکستر کنم.

عین یه طفل بی دفاع درد میکشه ...من اینبار محکم میمانم و انگشتانم را مطمئن تر از همیشه روی ماشه می فشارم

سر انگشتانم هوس شیطنت دارند

sadsaltanhaee — Wed, 09 Jul 2008 15:08:08 GMT

بعد از چهار روز

امروز سه دقیقه احساس خوشبختی کردم.دلم برای گرمی دستات تنگ شده بود

اتفاق

sadsaltanhaee — Fri, 27 Jun 2008 14:46:48 GMT

اتفاق می افتد. اتفاق قل می خورد و می رود می افتد پایین. زیر و رو می شود. پیش می آید. جلو می رود. اتفاق است دیگر، می افتد. می خورد به سنگ ها. کشیده می شود. به چیزی، به کسی، به کسانی. کسی می گوید، آن فقط یک اتفاق بود.
خب، آن اتفاق من بودم.

28 خرداد

sadsaltanhaee — Wed, 18 Jun 2008 16:47:14 GMT

پنج سال تو جهنم و استرس و کابوس نفس کشیدن کافی نبود؟

پنج سال صبر و صبر و صبر

که یه روز همه چیو میگم و خودم خلاص میکنم توی یه لحظه آب شد و محو شد

پلکام داغ شده بود

سرم گیج میرفت

انگار هوا پر از خرده شیشه بود،با هر نفس یه تیکه شیشه از اون پایین پایین ها بالا میومد و

می خراشید و می خراشید و زخم میکرد...

کلمات و گلچین میکرد و بی توقف پرت میکرد تو صورتم...دلم می خواست فریاد بزنم:

من و به دنیا اوردی که استثمارم کنی که هر چی بگی و بخوای سرم و بندازم پایین و چشم بگم؟

نه این بار نه...

من مبارزه میکنم

وقتی با خیال راحت در زیر پرچم اسلام و انواع ثوابهای منقول و غیر منقول می توانید عشق و حال کنید

sadsaltanhaee — Sun, 15 Jun 2008 19:02:18 GMT

من عاشق شهید سید مجتبی نواب صفوی و نظراتش هستم!!!!

از صمیم قلب علو درجات برایشان آرزومندم

http://www.nosazi1.com/comments.asp?id=13590

sadsaltanhaee — Tue, 10 Jun 2008 15:02:06 GMT

امروز هشت روز از دوازدهم می گذره...همون روزی که قرار بود سند زنده موندن یا فوت اون آقا رو دستش بدن...اما من بیخبرم که نتیجه چی بود.هر چی به بابام میگم زنگ بزن بپرس حال اون بیچاره چطوره از زیرش در میره...فکر کنم اون دفعه که با مهندس حرف میزدم از بس قربون صدقش رفتم بابام غیرتی شده و حالا فکر میکنه چه خبره

امروز به طرز احمقانه ای فهمیدم بیماری قلبی دارممیگم احمقانه...چون مامانم برده بودم دکتر که نکنه سکته رد کرده باشه،دیدم وضع خودم خراب تره!هویجوری به دکتر گفتم من همش درد قفسه سینه دارم ممکنه درد معده نباشه؟!

گفت آره!بیا اکوت کنم

در کمال ناباوری گفت افتادگی شدید دریچه میترال با یه کم نارسایی دارم و باید خیلی حواسم به خودم باشه و این و بخورم و این و نخورم و اینا!

الان نسبت به این قضیه بی تفاوتم!دروغ نگم یه کمی خوشحالم!

برای اینکه حسابی خودم و لوس کردم و گفتم کم به من حرص بدین و عصبی ام کنین یه دفعه میمیرما!

خلاصه اینکه از بس دریچه ام کلسیفیه شده احتمال ترومبوز و این بدبختیا هست،یه وقت دیدین یه مدت طولانی اینجا آب جارو نشده بود تشریف بیارین خرما حلوامو بخورین

یه کشف جدید کردم::"ام ا م خ م ی ن ی به اون مزخرفی که فکر میکردم ،نبوده طفلکی

اگه شک دارین برین ویژه نامه مجله شهروند امروز رو بخونین تا شما هم متوجه شین که خیانت های نا آگاهانه بعضی از سردمداران ا ن ق ل ا ب باعث شد زمینه برای وضع اسفبار سالهای بعد بوجود بیاد...

چطور است به جای برنامه کودک زیارت عاشورا پخش شود؟!!!!!!!!!!

sadsaltanhaee — Fri, 30 May 2008 17:54:18 GMT

^{حجت الاسلام راستگو :}

^{كف زدن و هورا كشيدن در برنامه كودك قابل پذيرش نيست}

^{حجت الاسلام «محمدحسن راستگو» هورا كشيدن، كف زدن، اختلاط دختر و پسر و موسيقي برنامه هاي كودك را قابل پذيرش ندانست. به گزارش سايت خبري رسا رئيس مركز تربيت مربي كودك و نوجوان دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم به طور مشخص برنامه تلويزيوني «فيتيله جمعه تعطيله» را كه صبح هاي جمعه از شبكه دوم سيما پخش مي شود، مورد ارزيابي قرار داد و گفت؛«اختلاط دختر و پسر از اشكالات برنامه فيتيله است. هر چند بچه هاي حاضر در اين برنامه كوچكند و از نظر شرعي، تكليفي ندارند و من هم انسان تنگ نظري نيستم كه حجاب كامل را براي بچه هاي نابالغ واجب بدانم، ولي مساله اين است كه دختربچه بايد بداند پوشش او با پسرها فرق دارد و مجاورتش با آنها كار درستي نيست، از اين رو مي توان با پوشاندن لباس هاي رنگي زيبا با پوشش مناسب به دختربچه ها، آنها را از كودكي با اين مفاهيم آشنا كرد و در برنامه هاي تلويزيوني هم مي توان آنها را از هم جدا، يا يك برنامه ويژه دختران و يك برنامه ويژه پسران توليد كرد.» اين پژوهشگر كودك و نوجوان حضور خود را در برنامه فيتيله و عمو پورنگ منتفي دانست و خاطرنشان كرد؛ «حضور يك شخصيت حقيقي و حقوقي با لباس روحانيت در چنين برنامه ها يي كه همراه با تحرك وسيع و قوي هنرمندان آن است، هيچ تناسبي ندارد و تاثيرگذار هم نيست، هرچند مي توان به صورت كمكي و جنبي مثل تماس تلفني در اين برنامه حاضر شد.»

رئيس مركز تربيت مربي كودك و نوجوان مساله هورا و جيغ كشيدن و سوت و كف زدن را در برنامه هاي كودك قابل پذيرش ندانست و ادامه داد؛«هرچند شايد بتوان از كف زدن با مسامحه گذشت، ولي در موارد ديگر بايد تجديد نظر شود، چرا كه نادرستي آن مثل كراهت وجود مجسمه در مكان نمازگزار است، با اين توجيه كه امروزه در ايران كسي از ديدن مجسمه به ياد بت نمي افتد، ولي بايد دانست كه احكام اسلام تنها براي يك منطقه جغرافيايي مثل ايران نيست و همين الان در كشورهايي مانند هند بت پرستي رواج دارد. به هرحال سخن اين است كه چرا ما با اين فرهنگ قوي ديني و ايراني، نوآوري نكنيم و لفظي را بر اساس فرهنگ و مذهب خودمان ابداع نكنيم و از الفاظي مانند هورا استفاده كنيم كه هنگام روشن كردن آتش آن را بيان مي كردند.» وي در ادامه اظهار داشت؛«جيغ زدن مساله يي است كه به نظر برخي روانشناسان انسان را از نظر رواني تخليه مي كند، ولي عادت دادن بچه ها به آن افزون بر اينكه در زندگي شهرنشيني كنوني حقوق ديگران را ضايع مي كند، متناسب با جايگاه يك برنامه تلويزيوني كه بايد آموزنده و سازنده باشد، نيست.» وي با بيان اينكه طرب انگيز نبودن، متناسب نبودن با مجالس لهو و لعب و افسادگر نبودن شعر از ويژگي هاي موسيقي حلال است، بيان داشت؛ «مساله موسيقي از ديرباز در صدا و سيما مطرح بوده و درباره معيارهاي موسيقي مذهبي ديدگاه هاي فراواني مطرح شده است؛ اما آنچه اهميت دارد اين است كه نظام اسلامي با موسيقي مخالف نيست و اگر كسي به طور مطلق مخالف آن باشد، اين مخالفت نظر شخصي اوست و نمي تواند براي نظام اسلامي دستورالعمل باشد.» حجت الاسلام راستگو ادامه داد؛«به هر حال سازندگان برنامه فيتيله بايد نسبت به انتخاب موسيقي ها دقت كافي داشته باشند و حين اجرا نيز حركات خود را كنترل كنند، چرا كه در برخي موارد ديده شده اين حركات بر بچه ها به ويژه دختربچه هايي كه در منزل اين برنامه را تماشا مي كردند، تاثيرگذار بوده و آنها را به حركت واداشته است.» وي با انتقاد از خواندن برخي اشعار به زبان هاي محلي در برنامه فيتيله گفت؛ «از آنجا كه زبان اصلي در ايران، فارسي است بايد اين اصل در همه برنامه ها اجرا يا ترجمه آنچه به زبان محلي خوانده مي شود نيز براي بچه ها بيان شود.» وي نام فيتيله را به دليل عوامانه و غيرمتداول بودن آن براي اين برنامه متناسب ندانست و خاطرنشان كرد؛«در انتخاب يك نام براي برنامه كودك بايد درك مفهوم آن از سوي بچه ها مورد توجه قرار گيرد.» ...}

^{توی وبلاگ چشمه مهتاب جمله زیبایی خوندم: و اما من نباید حرفی بزنم}

^{و گلویم را بشکافم}

^که

^{از دور طرح یک طناب گلویم را وسوسه میکند...}

sadsaltanhaee — Fri, 30 May 2008 13:27:18 GMT

در بیداد حکومتها تکیه گاهم دین بود

چه کنم

که دین حکومت میکند...

لطفا منو به آرزوهای این ماهم برسون!

sadsaltanhaee — Tue, 27 May 2008 16:38:18 GMT

خدایا من واسه این ماه سه تا آرزو دارم

میشه لطفا برآوردشون کنی؟

۱.دوازدهم نتیجه آزمایش مهندس میاد و معلوم میشه پیوند کبد میخواد یا نه...اون از پیوند خیلی میترسه ،میشه لطفا اون رو از لیست پیوندیها خط بزنی و جلوی گسترش سرطان رو بگیری...خواهش میکنم

۲.به خواهر کوچولوم کمک کنی که به آرامش برسه،خودت میبینی که به خاطر این امتحان روزای قشنگ جوونیش رو تلخ کرده،میشه لطفا به آرزوش برسونیش

۳.کاری نکن برای مامان و بابام استرس ایجاد کنم یعنی ..چه جوری بگم؟راحت بگم:نذار خواسته من اذیتشون کنه...میشه کاری کنی کلا عاشقش شن؟

می دونم به حرفام گوش میکنی . همیشه دستم و میگیری.می دونم تا حالا نشده از صمیم قلبم چیزی و بخوام و تو بم ندی اما این سه تا برام خیلی مهمن

اگه هر سه تاش نشد التماس میکنم اولی و دومی برآورده بشن

خدایا تمام انرژی تو روی اولی بذاریها

خواهش میکنم کمکش کن

من منتظرم...

پ.ن:شمینللی عزیز هر کاری میکنم توی وبلاگت کامنت بذارم نمیشه!چرا؟!مینویسه امکان درج نظر وجود ندارد!!!